Πρότυπο Φροντιστηριακό Κέντρο Άνοδος: Σχόλιο & Απαντήσεις για τα θέματα των Λατινικών

Ειδικότερα, τα ζητούμενα προέρχονταν από αποσπάσματα των κειμένων 35 και 49. Το πρώτο απόσπασμα προέρχεται από τις καινούριες ενότητες που προστέθηκαν τα τελευταία χρόνια. Οι ερωτήσεις εισαγωγής και ετυμολογικών ήταν αναμενόμενες. Οι ασκήσεις της γραμματικής ήταν διατυπωμένες με σαφήνεια και δεν παρουσίαζαν ιδιαίτερη δυσκολία. Οι ασκήσεις του συντακτικού απαιτούσαν καλή γνώση των συντακτικών φαινομένων του προσδιορισμού του τόπου, της αναγνώρισης δευτερεύουσας πρότασης, της σύμπτυξης πρότασης σε μετοχή και της δήλωσης του προσδιορισμού του σκοπού.

Απαντήσεις

 Α1.

Ο Ατίλιος Ρήγουλος, όταν έτρεπε σε φυγή τους Καρχηδόνιους στην Αφρική έγραψε στη Σύγκλητο ότι ο μισθωτός εργάτης του είχε φύγει και ότι ο αγρός είχε εγκαταλειφθεί από αυτόν· η Σύγκλητος αποφάσισε να καλλιεργηθεί αυτός με τη φροντίδα του κράτους, επειδή ο Ρήγουλος απουσίαζε. Οι κόρες του Σκιπίωνα πήραν προίκα από το δημόσιο ταμείο, επειδή ο πατέρας τους τίποτα δεν είχε αφήσει σε εκείνες.

Η Πορκία, η σύζυγος του Βρούτου, όταν έμαθε το σχέδιο του άντρα της για τη δολοφονία του Καίσαρα, ζήτησε ένα μαχαιράκι του μανικιουρίστα δήθεν για να κόψει τα νύχια της και με αυτό αυτοτραυματίστηκε καθώς της γλίστρησε δήθεν κατά τύχη. Έπειτα ο Βρούτος, αφού κλήθηκε στην κρεβατοκάμαρα από τα ξεφωνητά / την κραυγή των υπηρετριών, ήρθε για να τη μαλώσει, επειδή τάχα είχε κλέψει την τέχνη του μανικιουρίστα.

B1.

1. γ (η απάντηση βρίσκεται στη σελίδα 17 του σχολικού βιβλίου)
2. α (η απάντηση βρίσκεται στη σελίδα 15 του σχολικού βιβλίου)
3. β (η απάντηση βρίσκεται στη σελίδα 16 του σχολικού βιβλίου)
4. α (η απάντηση βρίσκεται στη σελίδα 18 του σχολικού βιβλίου)
5. β (η απάντηση βρίσκεται στη σελίδα 19 του σχολικού βιβλίου)

Β2.

1. ε
2. ζ
3. α
4. γ
5. δ

Γ1.

senatum:                               senatus

rus:                                         rura

id:                                           earum

dotem:                                   dotium

illis:                                        illa

Aequum:                               aequius/ aequissimum

populum:                               popule

viri:                                        virorum

cultellum tonsorium:         cultello tonsorio

ancillarum:                          ancillae

certissimum :                       certe

tale consilium :                    talia consilia

Γ2α

 elapso:                      elabi

vocatus :                   vocari

molientem :              moliri

Γ2β.

scripsit:                     scribendi

discessisse:               discedamus

aberat:                      absens

acceperunt:              acceptum     

conferre:                   conferto

exigeret:                   exegimus

interficiendo:           interficiet

vulneravit:               vulnerabatis

venit:                         venissent

Δ1α.

ab eo:             είναι εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του ποιητικού αιτίου στο απαρέμφατο desertum esse που είναι παθητικής φωνής. Επιλέγεται εμπρόθετη αφαιρετική, γιατί πρόκειται για έμψυχο ον

curari:           υποκείμενο στο απρόσωπο ρήμα placuit, τελικό απαρέμφατο, ετεροπροσωπία

semper:         είναι επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο ρήμα exigeret            

uxor:              είναι ομοιόπτωτος προσδιορισμός, ως παράθεση στο Porcia,

temerarium:            είναι ομοιόπτωτος επιθετικός προσδιορισμός στο factum

amoris:          είναι ετερόπτωτος προσδιορισμός, ως γενική αντικειμενική στο indicium

Δ1β.   

in Africa:      εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός που δηλώνει στάση σε τόπο στο ρήμα funderet.

Romae           (απρόθετη γενική καθώς πρόκειται για όνομα πόλης α’ κλίσης ενικού αριθμού)

Athenis          (απρόθετη αφαιρετική καθώς πρόκειται για όνομα πόλης α’ κλίσης πληθυντικού αριθμού)

Carthagine   (απρόθετη αφαιρετική καθώς πρόκειται για όνομα πόλης γ’ κλίσης)

Δ2α.

Δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση, που λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο περιεχόμενο της κύριας πρότασης με ρήμα το poposcit. Εισάγεται με τον ιστορικό – διηγηματικό σύνδεσμο cum ο οποίος αναφέρεται σε διηγήσεις του παρελθόντος και υπογραμμίζει τη βαθύτερη σχέση αιτίας – αιτιατού ανάμεσα στην κύρια και τη δευτερεύουσα πρόταση. Εκφέρεται με υποτακτική, που κάνει φανερό τον ρόλο του υποκειμενικού στοιχείου, και συγκεκριμένα με υποτακτική υπερσυντελίκου (cognovisset) γιατί εξαρτάται από ρήμα ιστορικού χρόνου (poposcit) και δηλώνει το προτερόχρονο στο παρελθόν.

Μετατροπή δευτερεύουσας χρονικής πρότασης σε χρονική μετοχή:

viri sui consilio de interficiendo Caesare cognito

Δ2β.   

α)        Brutus venit ut eam obiurgaret

β)        Brutus obiurgatum eam venit

γ)         Brutus venit eam obiurgandi causa/ gratia

          Καθώς όμως πρόκειται για εμπρόθετο τύπο γερουνδίου, θα πρέπει να κάνουμε Υποχρεωτική γερουνδιακή έλξη ως εξής:

Brutus venit eius obiurgandae causa / gratia

 

Εκ μέρους των καθηγητών του Πρότυπου Φροντιστηριακού Κέντρου Άνοδος ευχόμαστε στους μαθητές καλά αποτελέσματα και καλή συνέχεια στα επόμενα μαθήματα.

Η φιλολογική ομάδα του Πρότυπου Φροντιστηριακού Κέντρου Άνοδος

Ασημακόπουλος Παναγιώτης

Βούρτση Ζωή

Λέντζιου Ελένη

Λούτα Γιορένα

Σαργέντη Σοφία

Σεφερλή Γιάννα