Σε όλα τα χωριά της Κρήτης, υπάρχουν έθιμα και ανταγωνισμοί μεταξύ των ενοριών το βράδυ της Ανάστασης, για το πού θα ανάψει η πιο μεγάλη φουνάρα για να κάψει τον Ιούδα, με το άκουσμα του «Χριστός Ανέστη»!
Σύμφωνα με το patris, στα Ανώγεια συμβαίνει, όμως, το εξής «παράδοξο», που όσοι δεν είμαστε Ανωγειανοί, το πληροφορηθήκαμε από την Άνωγη. Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν πέντε ενορίες-εκκλησίες (Μετόχι, Άι-Γιώργης, Άι-Γιάννης, Περαχώρι και Σείσαρχα)· όμως, το Μεγάλο Σάββατο οι ενορίες γίνονται… έξι!
Η έκτη, άτυπη αλλά δυναμική «ενορία», είναι ο Λαγγός, που παρά το γεγονός ότι όλο τον χρόνο οι κάτοικοί του εξυπηρετούν τις θρησκευτικές τους ανάγκες στις γειτονικές τους ενορίες, το Πάσχα «αυτονομούνται» και διεκδικούν το δικό τους μερίδιο στη γιορτή και δίνουν ιδιαίτερο χρώμα στο Πάσχα.
Οι «Παλαιστίνιοι», όπως τους αποκαλούν στα καλαμπούρια τους οι άλλοι Ανωγειανοί, γιατί έχουν μεν «πατρίδα», αλλά δεν είναι «επισήμως» αναγνωρισμένη ενορία (με παπά και εκκλησία), δίνουν το Πάσχα δυναμικό «παρών» με το δικό τους ξεχωριστό αρφανό.
Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, τα παιδιά κάθε ενορίας ξυπνάνε από πολύ νωρίς για να προλάβουν, αφού τα περιμένει πολλή δουλειά. Τα αρφανόξυλα πρέπει να μεταφερθούν όλα προσεκτικά με τα χέρια, από το σημείο που τα συγκέντρωναν τόσες εβδομάδες, σε καθορισμένες περίοπτες θέσεις, στην περίμετρο του χωριού, να τοποθετηθούν και να πατηθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να σχηματιστεί ένας όσο το δυνατόν μεγαλύτερος και ψηλότερος σωρός, σε κυλινδρικό σχήμα, στην κορυφή του οποίου τοποθετούν στο τέλος ένα αυτοσχέδιο ομοίωμα του Ιούδα.
Πηγή: in.gr
