Την απομάκρυνση των κατεστραμμένων δέντρων στο ελατοδάσος της Δίβρης, που προσβλήθηκαν από φλοιοφάγο έντομο εξ’ αιτίας της παρατεταμένης ξηρασίας, δρομολογεί το Δασαρχείο Πύργου. Στόχος να περιορίσει, όπου είναι εφικτό, την επέκταση του εντόμου και σε άλλα δέντρα ώστε να διασωθεί το μεγαλύτερο μέρος ενός δάσους που ουσιαστικά αποτελεί το όριο των ελατοδάσων στη χώρα μας, καθώς ευδοκιμούν κυρίως στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα.
Το πρόβλημα με την ξήρανση και νέκρωση των ελάτων είχε ήδη ξεκινήσει από πέρυσι με το Δασαρχείο Πύργου να αποστέλλει δείγματα στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών, για τις περαιτέρω οδηγίες και ενέργειες για την αναγέννηση του ελατοδάσους.
«Έχει γίνει έχει γίνει πολλή δουλειά πάνω σ’ αυτό το θέμα εδώ και δύο χρόνια. Το φαινόμενο αυτό δημιουργήθηκε μετά την μεγάλη ξηρασία και φέτος βλέπουμε τα αποτελέσματα» δηλώνει στο ilialive.gr ο Δασάρχης Πύργου Δρ. Παναγιώτης Λάττας.
«Το ελατοδάσαος της Δίβρης αποτελείται από Κεφαλληνιακή ελάτη και έχει υποστεί μεγάλο μέγεθος ξήρανσης, όπως έχει συμβεί και άλλες περιοχές. Στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα όπου έχουμε μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης στο ήλιο, το ποσοστό των δέντρων που έχουν ξεραθεί αγγίζει και το 30%. Αυτή λοιπόν η ζώνη της ελάτης υφίσταται την κλιματική κρίση της ξηρασίας. Αυτό είναι η πρωτογενής αιτία, έχουμε και δευτερογενής την προσβολή από φλοιοφάγα έντομα. Τα έντομα αυτά προσβάλλουν τα «στρεσαρισμένα» από την ξηρασία δέντρα, που είναι ευάλωτα και μετά τα νεκρώνουν».
Αίτημα για απομάκρυνση των δέντρων
Το Δασαρχείο Πύργου είχε αποστείλει δείγματα στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης όπου πιστοποιήθηκε η προσβολή από το φλοιοφάγο έντομο «Pityokteines curvidens». «Ήδη έχουμε ζητήσει χρηματοδότηση από το ΥΠΕΝ προκειμένου να απομακρύνουμε κυρίως τα επικίνδυνα έλατα που βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου, για να μπορέσουμε παράλληλα να μειώσουμε και τον κίνδυνο μετάδοσης. Τα συγκεκριμένα έντομα, όταν βρίσκουν τροφή από στρεσαρισμένα δέντρα-όπως στην προκειμένη περίπτωση-πολλαπλασιάζονται ραγδαία με ορατό τον κίνδυνο να προσβληθούν και άλλα δέντρα» συνεχίζει ο Δρ. Λάττας, υπογραμμίζοντας ότι τα νεκρωμένα δέντρα που βρίσκονται σε απόκρημνες πλαγιές είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούν.
Καταλήγοντας ο Δασάρχης Πύργου τονίζει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται αυτό το φαινόμενο. Ανάλογα περιστατικά, ανά τη χώρα, είχαν σημειωθεί το 1929 στην περιοχή της Κορινθίας, το 1961-63 στην Πάρνηθα, και την περίοδο 1988-89, μετά από περιόδους μεγάλης αύξησης της θερμοκρασίας και παρατεταμένης ξηρασίας. «Είναι ένα φαινόμενο που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, λόγω κλιματικής κρίσης, αλλά θα προσπαθήσουμε να το περιορίσουμε.»
