To 1999 έγινε η αρχή. «Μαθήτρια» στο τραγούδι ακόμη την έριξε κατ’ ευθείαν στα «βαθιά» ο μαέστρος Γιώργος Γκιντζίρης και τραγούδησε μπροστά στον αείμνηστο Μίκη Θεοδωράκη-σε μια εκδήλωση προς τιμήν του. Από τότε μέχρι σήμερα η Χαρά Σκουλαρίκου αντιμετωπίζει κάθε μουσική παράσταση της αγαπημένης μας ορχήστρας «Χρώματα της Ήλιδας» με τον ίδιο ενθουσιασμό αλλά και το ίδιο τρακ. Δύο στοιχεία που μόνο όσοι, πατούν γερά τα πόδια τους στη σκηνή και αναγνωρίζουν την ευθύνη που φέρουν, δεν αποχωρίζονται ποτέ. Εξάλλου το έχει πει και ο Δημήτρης Χορν: «Μη φοβάσαι το τρακ. Πηγαίνει πάντα εκεί, όπου υπάρχει ταλέντο».
Η «φωνή» των «Χρωμάτων της Ήλιδας», της ορχήστρας που κάθε χρόνο ξέρει πολύ καλά πώς να μας εκπλήσσει και να ξυπνά θύμησες με τις θεματικές μουσικές επιλογές, μιλά στο ilialive.gr για τις «Νύχτες ραδιοφώνου». Τη νέα μουσική παράσταση με τραγούδια που πρωταγωνίστησαν στα ερτζιανά από τη δεκαετία του 40 μέχρι λίγο πριν την ανατολή του 2000. Μοιράζεται μαζί μας σκέψεις και αναμνήσεις από την πορεία της στην ορχήστρα, και μας παρουσιάζει όλα τα μέλη από την δική της ματιά. Και η ματιά της Χαράς Σκουλαρίκου πέρα από έντονο… ηχόχρωμα έχει πάντα τη λάμψη και τον ενθουσιασμό του ανθρώπου που αγαπά χωρίς όρια αυτό που κάνει: το τραγούδι!
Κάθε χρόνο μας εκπλήσσετε ευχάριστα με νέες μουσικές παραστάσεις που έχουν έντονο το θεατρικό ή και κινηματογραφικό στοιχείο. Φέτος λοιπόν έχουμε τις «Νύχτες ραδιοφώνου». Πώς «γεννήθηκε» η ιδέα της παράστασης;
«Νύχτες Ραδιοφώνου» φέτος λοιπόν, νύχτες που αγαπήσαμε και αγαπάμε όλοι ακούγοντας ραδιόφωνο στο σπίτι, στη δουλειά, στο αυτοκίνητο, στην παραλία…! Η φετινή μας παράσταση έχει χαρακτήρα νοσταλγικό αλλά και επίκαιρο, διότι το ραδιόφωνο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει στις ζωές μας. Από τότε που προσπαθούσαμε να «πιάσουμε» τον αγαπημένο μας σταθμό γυρίζοντας τη «βελόνα» του ραδιοφώνου, μέχρι και σήμερα που ακούμε με ένα κλικ ό,τι θέλουμε από τον υπολογιστή, το τάμπλετ, το κινητό…! Φέτος θα τραγουδήσουμε μια μεγάλη ποικιλία συνθέσεων και στίχων σε τραγούδια που μπορείς να ακούσεις ως ακροατής μιας ραδιοφωνικής εκπομπής! Η ιδέα γεννήθηκε σε μια προσπάθειά μας αυτή τη χρονιά να «παντρέψουμε» διάφορα είδη τραγουδιών που έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν και να τα εντάξουμε σε θεματικές ενότητες όπως ο έρωτας, το ταξίδι κλπ. Έτσι δημιουργήθηκε μια ραδιοφωνική εκπομπή και μαζί με αυτήν «Τα Χρώματα της Ηλιδας» έρχονται πιο κοντά στο κοινό τους που τα αγαπά και τα στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια σε μια πιο ζεστή ατμόσφαιρα σκηνικού στο θέατρο Απόλλων.
Παρουσιάζετε σε κάθε παράστασή σας έχει και μια διαφορετική θεματική. Πώς γίνονται οι «ζυμώσεις» μέχρι να καταλήξετε στο τελικό αποτέλεσμα;
Οι «ζυμώσεις» γίνονται στο κεφάλι του μαέστρου μας, Γιώργου Γκιντζίρη, ο οποίος μας ανακοινώνει το τι σκέπτεται να παρουσιάσουμε κάθε χρονιά και τι θεματική ενότητα θα έχει το πρόγραμμα! Μαζί μετά το υλοποιούμε, λέγοντας ο καθένας τις σκέψεις του, την ιδέα του για το όλο στήσιμο της συναυλίας και μετά λιθαράκι-λιθαράκι χτίζεται αυτό που βλέπετε κάθε χρονιά από εμάς. Το ευχάριστο πάντως είναι ότι μετά από τόσα χρόνια το κεφάλι του μαέστρου μας δεν στερεύει, όπως και δεν στερεύει και η επιθυμία όλων εμάς να υπάρχουν «Τα Χρώματα της Ηλιδας» και να δημιουργούν.
Καταφέρνετε πάντα να έρθετε σε συμφωνία;
Όλοι εμείς που αποτελούμε τόσα χρόνια τον πυρήνα «Των Χρωμάτων της Ήλιδας» είμαστε μια οικογένεια. Η σχέση μεταξύ μας είναι σχέση ζωής και από αυτή τη σχέση πηγάζει η δημιουργία και η αγάπη που δείχνουμε σε όλο αυτό που στήνουμε κάθε χρόνο. Φυσικά -όπως και σε κάθε οικογένεια- θα υπάρξει κάποια στιγμή μια κακή μέρα, μια διαφωνία, μια λάθος συμπεριφορά, αλλά στο τέλος της ημέρας, αυτά που σε δένουν είναι τόσο ισχυρά που όλοι καταφεύγουμε σε μια μεταξύ μας αγκαλιά.
29 χρόνια «Χρώματα της Ήλιδας». Αν μπορούσες σε λίγες σειρές να μου περιγράψεις τι σημαίνει η μπάντα για σένα…
Είναι η οικογένειά μου. Δεν μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματα που νιώθω για το κάθε άτομο της ορχήστρας. Δεν μπορώ να εκφράσω το τι νιώθω επί σκηνής με αυτούς τους ανθρώπους όπως και δεν μπορώ να εκφράσω το πόσο δεμένοι είμαστε σε κάθε χαρούμενη ή δυσάρεστη στιγμή της ζωής μας. Όταν μετά τις συναυλίες περνά κάποιος καιρός μέχρι να ξανασυναντηθούμε, μου λείπουν πολύ. Η μπάντα λοιπόν για μένα είναι ο λόγος να υπάρχω καλλιτεχνικά, να εκφράζομαι, να έχω ανθρώπους δίπλα μου που έχουμε το ίδιο χόμπι που μας δίνει χαρά, μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και τα άγχη της δουλειάς.
Πως μπορείς να μου περιγράψεις με λίγα λόγια τον κάθε συνεργάτη σου ξεχωριστά και τι είναι αυτό που θαυμάζεις στον καθένα;
Ο μαέστρος (Γιώργος Γκιντζίρης) είναι ο αρχηγός μας, είναι ο δημιουργός όλης αυτής της ομάδας και είναι ο λόγος που «διατηρείται» όλη αυτή η ομάδα. Θαυμάζω το μουσικό ταλέντο του και την αυτοκυριαρχία του. Είναι ο κουμπάρος μου ο αγαπημένος, είναι ο λόγος που υπάρχω καλλιτεχνικά και ο μέντοράς μου. Τον αγαπώ απεριόριστα.
Ο Παύλος (Αυγερινόπουλος) παίζει μπουζούκι στην ορχήστρα, είναι ο τέως πρόεδρος του σωματείου μας και από τα ιδρυτικά μέλη της ορχήστρας. Επί της προεδρίας του στήθηκε επί της ουσίας το σωματείο μας, απέκτησε εξωστρέφεια και «πάτησε καλλιτεχνικά στα πόδια του». Θαυμάζω την πορεία της ζωής του, ότι έχει μια υπέροχη οικογένεια και δύο αξιόλογα παιδιά, θαυμάζω την άπειρη γνώση που κατέχει σε διάφορους τομείς και το ταλέντο του στη ζωγραφική.
Ο Θανάσης (Πουλακίδας) παίζει μπουζούκι στην ορχήστρα και τραγουδά. Είναι ο στυλοβάτης όλων των διαδικαστικών που απαιτούνται για να στηθεί μια συναυλία, είναι αυτός που «τρέχει» το σωματείο. Θαυμάζω το μεγάλο ταλέντο που έχει στη μουσική, την τελειομανία του και το πόσο σωστός άνθρωπος (προσπαθεί να) είναι. Είναι ο σύζυγός μου και στη ζωή και στη μουσική.
Ο Νίκος (Στεφανίδης) παίζει κιθάρα στην ορχήστρα. Είναι η ήρεμη δύναμη της ορχήστρας. Θαυμάζω το ακέραιο του χαρακτήρα του και τη γαλήνη στην όψη του και στην ψυχή του.
Ο Πάνος (Καψάσκης) παίζει κρουστά στην ορχήστρα. Είναι άνθρωπος που ό,τι πιάνει γίνεται χρυσός. Μπορεί να σου φτιάξει από αυτοκίνητο μέχρι να σου χτίσει σπίτι. Φέτος ο Πάνος αποδείχθηκε και πολύτιμος κατασκευαστής του σκηνικού της παράστασης. Είναι ο πιο φιλόξενος άνθρωπος που έχω γνωρίσει και ψήνει και καταπληκτικά σουβλάκια!
Ο Δημήτρης (Πανδής) παίζει τύμπανα στην ορχήστρα. Είναι αυτός που κρατά το ρυθμό στην ορχήστρα. Τον εκτιμώ και τον σέβομαι πολύ ως μουσικό, θαυμάζω το χιούμορ του, την ευγένειά του, την καλοσύνη του και τον τρόπο που αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες που έχουν συμβεί στη ζωή του.
Ο Δημήτρης (Μαλεβίτης) παίζει μπάσο στην ορχήστρα και είναι ο νυν πρόεδρος του σωματείου μας. Θαυμάζω την εξυπνάδα του, τις «to the point» απόψεις του, την αισθητική του. Ο Δημήτρης από τότε που ανέλαβε πρόεδρος έφερε μία νέα εποχή στην ορχήστρα, αποφασίσαμε να εστιάζουμε όχι μόνο στο να παίζουμε καλά μουσική αλλά και να στήνουμε και σκηνοθετικά μια παράσταση. Ο Δημήτρης σηματοδοτεί την πιο ωριμη φάση της ορχήστρας μας.
Θυμάσαι τα συναισθήματά σου, την πρώτη φορά που τραγούδησες με τα «Χρώματα»; Τι έχει αλλάξει από τότε μέχρι σήμερα;
Θυμάμαι το άπειρο τρακ που είχα όταν πάτησα στη σκηνή και την ευθύνη που ένιωθα στο να ανταποκριθώ στο ρόλο της τραγουδίστριας που μου είχε εμπιστευτεί από την πρώτη φορά ο μαέστρος. Έκτοτε δεν έχει αλλάξει κάτι. Κάθε φορά νιώθω το ίδιο τρακ μέχρι να βγω στη σκηνή και την ίδια ευθύνη στο να βγάλω εις πέρας τη συναυλία. Απλά πλέον έχω την εμπειρία να κοντρολάρω το άγχος μου, το οποίο όταν βγαίνω πλέον στη σκηνή μετατρέπεται σε μια μεγάλη χαρά που γίνομαι ένα με τον κόσμο που μας παρακολουθεί και πλέον η ευθύνη μου στο να ανταποκριθώ στο ρόλο της τραγουδίστριας έχει μετουσιωθεί στο να κάνω μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική εμφάνιση.
Ποια παράσταση απ’ όσες έχετε παρουσιάσει, έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου;
Κάθε χρόνο λέω ότι η τωρινή είναι η καλύτερη παράσταση που έχουμε παρουσιάσει, γιατί απλά εξελισσόμαστε και το κοινό που μας αγαπά γίνεται κάθε χρόνο και περισσότερο. Όμως ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχει η πρώτη φορά που με έβαλε ο Γιώργος (στα πρώτα του βήματα ως μαέστρος της ορχήστρας) να τραγουδήσω το 1999 σε μια εκδήλωση που έκανε ο Δήμος Πύργου προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη με παριστάμενο τον ίδιο. Ήταν η αρχή μου και ο λόγος που ασχολήθηκα με το τραγούδι. Πάντα θα αναπολώ αυτή τη μαθήτρια που «τόλμησε» να τραγουδήσει μπροστά στον ογκόλιθο της μουσικής (το Μίκη Θεοδωράκη) το «Ανάμεσα Σύρο και Τζια»…
«Νύχτες Ραδιοφώνου» στο θέατρο Απόλλων στις 16,17,23,24 και 25 Μαΐου
Ώρα έναρξης : 21.30
Τιμή εισιτηρίων: γενική είσοδος 8 ευρώ και μαθητικό 5 ευρώ
Προπώληση: κάθε απόγευμα από Δευτέρα έως Παρασκευή στο θέατρο Απόλλων 18.00-21.00 και Σάββατο πρωί 10.00-13.00
