Όλα ξεκίνησαν από έναν εφηβικό ενθουσιασμό. Ο ένας είχε το σενάριο, ο άλλος το «έχει» με την σκηνοθεσία… «Θα κάνουμε μια ταινία» είπαν, και την έκαναν. Γιατί αυτό που είχαν μέσα τους ήθελαν να το εκφράσουν στην 7η τέχνη. Ήξεραν ότι θα τα καταφέρουν, και έτσι έγινε. Αυτό που δεν είχαν φανταστεί όμως ποτέ είναι, ότι η ταινία τους θα μετρούσε μέσα σε λίγους μήνες ήδη 58 συμμετοχές σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο και μόλις πρόσφατα επιλέχθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Lift-Off Sessions του Λονδίνου.
Δύο νέα παιδιά από τον Πύργο, δημιουργούν και μας συγκινούν.
Ο 15χρονος Σάκης Αντύπας και ο 13χρονος Πάρης Κουλούρης υπογράφουν την ταινία «Θα σε περιμένω σε κάθε διάλλειμα» («I Will Be Waiting for You at Every Recess») και καταφέρνουν μέσα σε εξίμισι μόλις λεπτά να πούνε τα πάντα για την αγάπη, την φιλία, την ενσυναίσθηση.
Δεν θα κάνουμε spoiler της ταινίας, καθώς σύντομα θα κυκλοφορήσει και στο youtube. Αυτό που μπορούμε να σας πούμε μόνο είναι, να ετοιμαστείτε για μια πολύ δυνατή συγκίνηση. Μέχρι τότε, ο Σάκης και ο Πάρης μιλούν στο ilialive.gr για την καλλιτεχνική τους συνάντηση και την ταινία με θέμα τον παιδικό καρκίνο, που δημιούργησαν με πολλή αγάπη και ευαισθησία.
Ο Σάκης Αντύπας υπογράφει την σκηνοθεσία, τη Δ/νση φωτογραφίας και το μοντάζ, ενώ ο Πάρης Κουλούρης τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Μαζί τους, η 9χρονη Δανάη Πετροπούλου και ο 13χρονος Τίτος Αντύπας είναι οι πρωταγωνιστές της ιστορίας. Η μόνη ενήλικη παρουσία, η κινηματογραφική μητέρα της Δανάης, Δήμητρα Βλάσση.
Ραντεβού στο σινεμά…
Οι δρόμοι των παιδιών δεν συναντήθηκαν ποτέ στις σχολικές αίθουσες, αφού ο Σάκης είναι μαθητής του 4ου ΓΕΛ, ο Πάρης του 3ου Γυμνασίου, ο Τίτος του 2ου Γυμνασίου και η Δανάη του 1ου Πειραματικού Δημοτικού.
Το περασμένο καλοκαίρι ο Σάκης και ο Πάρης γνωρίστηκαν στην προβολή της ταινίας του Βασίλη Κεκάτου στον Πύργο. Και οι δυο «παιδιά» του «Camera Zizanio», και «Οι Άγριες μέρες μας» ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να συναντηθούν δυο ανήσυχα καλλιτεχνικά πνεύματα. Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…με μια ερασιτεχνική κάμερα στο χέρι!
Σάκης: «Ο Πάρης είχε την ιδέα για το σενάριο και μου έστειλε μήνυμα αν μπορούμε να γυρίσουμε την ταινία. Συμμετέχουμε και οι δύο στο «Camera Zizanio» και έτσι «ενωθήκαμε» σε μια κινηματογραφική ομάδα».
Πάρης: «Εδώ και πολύ καιρό με είχε απασχολήσει το θέμα του παιδικού καρκίνου. Τα παιδιά που νοσούν, τι βιώνουν… πώς νιώθουν… πώς νιώθουν οι φίλοι τους… Πάντα μου άρεσε ο κινηματογράφος και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω το σενάριο. Μιλήσαμε με τον Σάκη και κανονίσαμε
αμέσως να γυρίσουμε την ταινία. Στην ιστορία δεν προσπαθώ να δείξω ούτε την αισιόδοξη ούτε την απαισιόδοξη πλευρά. Απλά την πραγματικότητα».
Έγχρωμη και ασπρόμαυρη «ματιά»
Η σκηνοθετική ματιά του Σάκη «παίζει» με έγχρωμα και ασπρόμαυρα πλάνα και ο ίδιος μας εξηγεί πώς προέκυψε αυτή τη εναλλαγή. «Αυτό προέκυψε από την πιο πρόσφατη ταινία που είδα, την «Λίστα του Σίντλερ». Έτσι, σκέφτηκα στην αρχή που τα δύο παιδιά είναι μαζί, να είναι έγχρωμη η σκηνή γιατί είναι και τα δύο χαρούμενα και ευτυχισμένα.
Αργότερα όταν ανατρέπονται όλα με την ασθένεια του «Γιώργου» η εικόνα γίνεται ασπρόμαυρη για να δείξουμε την μελαγχολία και την ψυχική κατάσταση που επικρατεί. Δεν χρειάζεται να μιλήσουν οι ηθοποιοί. Καταλαβαίνουμε από την εικόνα τί συμβαίνει και πώς νιώθουν…
Σκηνοθετικά, ήθελα να δείξω στην αρχή πόσο χαρούμενα είναι και πόσο διασκεδάζουν να πηγαίνουν βόλτες με το ποδήλατο μετά το σχολείο. Και πώς, σε μια στιγμή όλα ανατρέπονται… Βλέπουμε την ίδια σκηνή αλλά χωρίς τον έναν χαρακτήρα. Το τελευταίο πλάνο όμως αφήνει μια νότα αισιοδοξίας».
Από νωρίς το «μικρόβιο» της 7ης τέχνης
Πάρης: «Πάντα μου άρεσε ο κινηματογράφος. Από μικρός έβλεπα πολλές ταινίες αλλά πιστεύω ότι το «Camera Zizanio» μας έδειξε τον δρόμο για να κάνουμε την δική μας ταινία. Συμμετέχω πολλά χρόνια στο Φεστιβάλ και πιστεύω ότι είναι από τους πιο σημαντικούς κινηματογραφικούς πυρήνες».
Σάκης: «Πάντα έβλεπα ταινίες. Αρχικά παιδικές, αργότερα άλλα είδη και πριν πέντε χρόνια ξεκίνησα να δημιουργώ περιεχόμενο. Εμπνεύστηκα πολύ από το «Camera Zizanio» και το Φεστιβάλ Ολυμπίας, δύο θεσμούς που κάθε χρόνο με τα εργαστήρια που διεξάγουν μαθαίνουμε διαρκώς νέες τεχνικές. Σκέφτηκα λοιπόν «γιατί να μην δημιουργήσουμε και εμείς μια ταινία και να την στείλουμε σε φεστιβάλ;» Η ταινία αυτή τη στιγμή μετρά 58 συμμετοχές σε φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο με την πιο πρόσφατη αυτή στο Λονδίνο. Μας επέλεξαν από το Διεθνές φεστιβάλ Lift-Off Sessions , ένα διαδικτυακό φεστιβάλ και είμαστε ανάμεσα σε 169 συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους, μαθητικής κατηγορίας. Επίσης, μόλις πρόσφατα η ταινία προτάθηκε για συμμετοχή στο 2ο Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους Δυτικής Ελλάδας».
Πάρης: «Είναι μεγάλο επίτευγμα να συμμετέχει η ταινία μας στη διοργάνωση του Λονδίνου, ένα από τα πιο γνωστά και επιτυχημένα φεστιβάλ. Ό,τι και να γίνει, η εμπειρία που ζήσαμε όλο αυτό το διάστημα είναι μοναδική. Φυσικά και δεν περίμενα να γίνουν όλα αυτά, αλλά γίνονται και το χαίρομαι πολύ».
Όσο για την γλυκιά Δανάη, που συνόδευε τους φίλους της στην συνάντησή μας, μας χαρίζει το πιο υπέροχο χαμόγελό της και μας λέει: «Ήταν πολύ ωραία η διαδικασία των γυρισμάτων. Μου άρεσε πολύ που συμμετείχα στην ταινία».
