Ανήσυχο πνεύμα, δημιουργική φύση και μια παρουσία που δύσκολα περνά απαρατήρητη στη σκηνή. Η Ασπασία Αργυροπούλου ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ηθοποιών που καταφέρνει να μετατρέπει κάθε ρόλο σε μια ζωντανή εμπειρία για το κοινό. Με ιδιαίτερη αγάπη για την κωμωδία και έντονο σκηνικό ταμπεραμέντο, απογειώνει τους χαρακτήρες που υποδύεται, χαρίζοντας αυθεντικό γέλιο αλλά και στιγμές θεατρικής αλήθειας.
Πριν μια δεκαετία βρέθηκε τυχαία πάνω στη θεατρική σκηνή, και-ευτυχώς για το θεατρόφιλο κοινό του Πύργου-μετατράπηκε γρήγορα για την ίδια σε χώρο έκφρασης και δημιουργίας. Η σκηνικής της ενέργεια, ο αυθορμητισμός της και η ιδιαίτερη αίσθηση του κωμικού στοιχείου που διαθέτει είναι τα μεγάλα της «όπλα» που δίνουν ξεχωριστή ζωντάνια στους ρόλους της.
Φέτος θα την απολαύσουμε στην καταιγιστική κωμωδία των Ρέππα-Παπαθανασίου «Ράους-Οίκος Ενοχής» με τους «Παράξενους ταξιδιώτες» στο θέατρο «Απόλλων». Η αυλαία ανοίγει αύριο για την πρεμιέρα και η Ασπασία ετοιμάζεται να μας συστηθεί ως «Φούλα» και να εμπλακεί σε ένα απίστευτο γαϊτανάκι κωμικών καταστάσεων. Λίγο πριν την πρεμιέρα, η Ασπασία Αργυροπούλου, μιλά στο ilialive.gr για τη σχέση της με το θέατρο, το γέλιο που ενώνει κοινό και ηθοποιούς, τη μαγεία της ζωντανής σκηνής αλλά και ποια ελληνίδα ηθοποιός αποτελεί το πρότυπό της.
Πως, και πριν πόσα χρόνια ξεκίνησε η σχέση σας με το θέατρο;
Η σχέση μου με το θέατρο ξεκίνησε πριν από περίπου 10 χρόνια και μάλιστα αρκετά τυχαία, μέσα από μία παρέα. Κάποιοι φίλοι συμμετείχαν σε μία ερασιτεχνική θεατρική ομάδα και με παρότρυναν να δοκιμάσω και εγώ. Παρ’ ότι στην αρχή το είδα περισσότερο σαν μία καινούρια εμπειρία, πολύ γρήγορα κατάλαβα πόσο όμορφος και δημιουργικός είναι αυτός ο χώρος. Η επαφή με τη σκηνή, η συνεργασία με την ομάδα και η δυνατότητα να ζωντανεύεις διαφορετικούς χαρακτήρες με κέρδισαν, και έτσι το θέατρο έγινε ένα πολύ σημαντικό και αγαπημένο κομμάτι της ζωής μου.
Θυμάστε πως ήταν η πρώτη φορά που εκτεθήκατε μπροστά στο κοινό; Ποια τα συναισθήματα σας και τι έχει αλλάξει τώρα - δεδομένου ότι υπάρχει μεγαλύτερη εμπειρία;
Θυμάμαι πολύ έντονα την πρώτη φορά που βρέθηκα στην σκηνή μπροστά σε κοινό. Παρόλο που δεν είμαι ιδιαίτερα ντροπαλός άνθρωπος, υπήρχε εκείνη η φυσιολογική αγωνία της στιγμής και η ευθύνη να αποδώσεις σωστά τον ρόλο σου. Ακόμα και σήμερα πιστεύω ότι το άγχος δεν φεύγει ποτέ εντελώς. Με τα χρόνια όμως μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι και να το μετατρέπεις σε δημιουργική ενέργεια. Ίσως τελικά αυτό το συναίσθημα να είναι και ένα από τα στοιχεία που κάνουν το θέατρο τόσο ζωντανό και μοναδικό.
Μιλήστε μας για το θεατρικό σας ταξίδι με τους «Παράξενους Ταξιδιώτες».
Το ταξίδι μου με τους «Παράξενους Ταξιδιώτες» είναι μία πολύ όμορφη και δημιουργική εμπειρία. Αυτό που μας ενώνει είναι η αγάπη για το θέατρο και η ανάγκη να εκφραστούμε μέσα από αυτό. Παρόλο που ο καθένας μας έχει την δική του καθημερινότητα και τις υποχρεώσεις τους, όταν βρισκόμαστε στις πρόβες γινόμαστε μία ομάδα με κοινό στόχο. Μας ενδιαφέρει να ανεβάζουμε παραστάσεις που έχουν κάτι να πουν στο κοινό, είτε μέσα από το χιούμορ είτε μέσα από συγκινητικές στιγμές. Οι πρόβες είναι για εμάς μία ευκαιρία να δουλέψουμε μαζί, να ανταλλάξουμε ιδέες και να ζωντανέψουμε το έργο. Νομίζω ότι αυτή η κοινή αγάπη και η αντοχή στις προκλήσεις είναι που κάνουν το ταξίδι μας μοναδικό.
Μετά την περσινή σας επιτυχία «Συμπέθεροι από τα Τίρανα», επιστρέφετε πάλι με Ρέππα-Παπαθανασίου. Παραμένετε σταθεροί στην κωμωδία και το συγγραφικό δίδυμο.
Ως ερασιτέχνες, για εμάς κάθε παράσταση είναι μία γιορτή συνεργασίας, δημιουργίας και διασκέδασης. Το δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου ταιριάζει στο πνεύμα της ομάδας μας, γιατί μέσα από τις ιστορίες τους μπορούμε να φέρουμε χαμόγελα και να μοιραστούμε όμορφες στιγμές με το κοινό, αλλά ταυτόχρονα και εμείς να απολαμβάνουμε κάθε στιγμή στην σκηνή.
Τα έργα των Ρέππα- Παπαθανασίου έχουν έντονο ρυθμό και χιούμορ. Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να κρατήσει αυτή την ενέργεια πάνω στην σκηνή;
Τα έργα των Ρέππα-Παπαθανασίου έχουν έντονο ρυθμό και πολύ χιούμορ, πράγμα που απαιτεί συγκέντρωση και ενέργεια από τον ηθοποιό. Ως ερασιτέχνες όμως, το απολαμβάνουμε, καθώς κάθε πρόβα και παράσταση είναι μία ευκαιρία να συνδεθούμε με το κοινό μέσα από το γέλιο και την ζωντάνια και αυτό κάνει το θέατρο για μας μοναδικό. Σας προσκαλώ όλους και όλες να έρθετε στην παράσταση, να γελάσετε μαζί μας και να ζήσετε την χαρά του θεάτρου από κοντά!
Ποιον ρόλο υποδύεστε στο έργο και ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του;
Στην παράσταση υποδύομαι την “Φούλα”, μία μικροαστή, κωμική και ευρηματική, η οποία αρχικά σοκάρεται από την πραγματικότητα, αλλά γρήγορα μετατρέπει την αμηχανία σε ευκαιρία, συμμετέχοντας ενεργά στην ξεκαρδιστικές ανατροπές του έργου.
Θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας ως κωμική ηθοποιό;
Δε θα έλεγα ότι είμαι αποκλειστικά κωμική ηθοποιός, αλλά μου αρέσει ιδιαίτερα να παίζω ρόλους που φέρνουν γέλιο και καλή διάθεση στο κοινό. Κάθε παράσταση είναι για μένα μία ευκαιρία να πειραματιστώ και να απολαύσω την μαγεία της σκηνής.
Ποιος ηθοποιός σας έχει εμπνεύσει περισσότερο; Υπάρχει ρόλος ή έργο που παραμένει κρυφό σας πόθος;
Με έχει εμπνεύσει πολύ η Μαρία Καβογιάννη γιατί η φυσικότητα και η ζωντάνια που φέρνει σε κάθε ρόλο με κάνει να βλέπω την υποκριτική σαν κάτι ζωντανό και αυθεντικό. Η ικανότητά της να συνδυάζει το χιούμορ με την συγκίνηση με παρακινεί να εξερευνώ κάθε πτυχή του χαρακτήρα που υποδύομαι.
Το έργο είναι πολύ σύγχρονο, με αρκετή πολιτική σάτιρα και καυτηριάζει τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Από το 2010 που γράφτηκε μέχρι σήμερα τι πιστεύετε ότι έχει αλλάξει στην ελληνική πραγματικότητα; Και τι είναι αυτό που προσωπικά σας πληγώνει περισσότερο;
Το έργο παραμένει επίκαιρο, σατιρίζοντας τις κομπίνες, τις γραφειοκρατικές αδικίες και τα κοινωνικά προβλήματα που συνεχίζουν να υπάρχουν στην Ελλάδα. Από το 2010 έχουν αλλάξει κάποια πράγματα αλλά η αδιαφορία, η προκατάληψη και η έλλειψη σεβασμού προς τον συνάνθρωπο παραμένουν έντονα. Αυτό που με πληγώνει περισσότερο είναι η έλλειψη διάθεσης και η αδυναμία να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα σοβαρά.
