Υπάρχουν μέρες στο ημερολόγιο που είναι απλά 24 ώρες και υπάρχουν μέρες που είναι μια ολόκληρη υπόθεση ζωής. Μια τέτοια ημέρα, είναι και η 8η Μαρτίου. Μια ημέρα υπόκλισης, μια ανάσα συγκίνησης μπροστά στο μεγαλείο αυτού του πλάσματος, που λέγεται ΓΥΝΑΙΚΑ.
Γιατί η γυναίκα είναι το σύμπαν, είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία. Είναι η δύναμη που ντύνεται τρυφερότητα, αγάπη, στοργή, η ευαισθησία που κρύβει ατσάλινη θέληση και πείσμα, η ομορφιά που δεν ορίζεται από καθρέφτες και λούσα, αλλά από το βλέμμα που χαρίζει ελπίδα.
Η γυναίκα είναι εκείνη που χτίζει λίκνα και γκρεμίζει προκαταλήψεις, είναι τα χέρια που πιάνουν το χέρι ενός παιδιού για να κάνει τα πρώτα του βήματα και την ίδια ώρα, είναι τα ίδια χέρια που γράφουν ιστορία, σχεδιάζουν το μέλλον, παρηγορούν μια ψυχή που πονά.
Είναι η μάνα που ξενυχτάει, που αν και κουρασμένη διαβάζει ένα παραμύθι στο παιδί της, η κόρη που ονειρεύεται, η φίλη που είναι δίπλα σου την κατάλληλη στιγμή, η σύντροφος που γίνεται λιμάνι στα δύσκολα.
Είναι η γυναίκα που πάλεψε για το δίκιο της, η γυναίκα που τόλμησε να ονειρευτεί ένα διαφορετικό αύριο, η γυναίκα που αγάπησε χωρίς όρια!
Είναι η επιστήμονας που ανακαλύπτει θεραπείες, η δασκάλα που πλάθει συνειδήσεις, η εργάτρια που σηκώνει στους ώμους της την οικονομία, η αγρότισσα που γνωρίζει το μυστικό της γης, είναι το χαμόγελο της ζωής.
Κι όμως, μέσα σε όλη αυτή την πολυπλοκότητα, η γυναίκα παραμένει μια απλή υπόθεση: είναι η αγάπη σε πρώτο πρόσωπο, που δεν ζητά πολλά, παρά ελάχιστα: αποδοχή, κατανόηση, ισότητα, σεβασμό. Που ζητά και ποθεί έναν κόσμο που δεν θα την κρίνει, δεν θα την φιμώσει, δεν θα την περιορίσει σε ρόλους που της κληροδότησε μια άλλη εποχή.
Με το ημερολόγιο να γράφει 8η Μαρτίου, γιορτάζουμε το θάρρος της να σηκώνεται κάθε φορά που πέφτει, γιορτάζουμε το χαμόγελό της που γεμίζει φως τα πιο σκοτεινά δωμάτια της ζωής, γιορτάζουμε την ικανότητά της να κλαίει, να πενθεί και να ξαναγεννιέται από τις στάχτες της, πιο δυνατή, πιο σοφή.
Χρόνια σου πολλά, γυναίκα… γιατί είσαι η ζωή που γίνεται αγκαλιά, η δύναμη που γίνεται χάδι, η ανθρωπιά που κρατάει τον κόσμο ζωντανό.
- Ο Παύλος Ανδριάς είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας
