Η παρουσία ενός αλόγου στην εργοθεραπεία μπορεί να επηρεάζει και τη σωματική απόκριση των παιδιών στο στρες. Νέα έρευνα από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο (CSU) διαπίστωσε ότι παιδιά στο φάσμα του αυτισμού εμφάνιζαν μεγαλύτερη μείωση της κορτιζόλης κατά τις συνεδρίες που ενσωμάτωναν άλογα, σε σύγκριση με εκείνα που συμμετείχαν σε εργοθεραπεία σε κλινικό περιβάλλον.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Autism and Developmental Disorders όπως παρουσιάζει το Medical Xpress, εξετάζει πώς ανταποκρίνεται ο οργανισμός των παιδιών σε δύο διαφορετικά περιβάλλοντα εργοθεραπείας.
Δύο ομάδες, δέκα εβδομάδες θεραπείας
Στην έρευνα συμμετείχαν 72 παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών, τα οποία κατανεμήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: εργοθεραπεία με άλογα και εργοθεραπεία σε κλινικό χώρο. Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Ιππασίας Temple Grandin, στην πανεπιστημιούπολη CSU Spur στο Ντένβερ, με μία ωριαία συνεδρία την εβδομάδα, για δέκα εβδομάδες.
Οι ερευνητές συνέλεγαν δείγματα σάλιου πριν από τη συνεδρία, κατά τη διάρκειά της, αμέσως μετά και είκοσι λεπτά μετά την ολοκλήρωσή της. Μέτρησαν δύο δείκτες: την κορτιζόλη, ορμόνη που συμμετέχει στην απόκριση στο στρες, και την άλφα-αμυλάση, ένζυμο που χρησιμοποιείται ως έμμεσος δείκτης δραστηριότητας του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.
Τι έδειξαν οι μετρήσεις
Η κορτιζόλη μειώθηκε κατά τη διάρκεια των συνεδριών και στις δύο ομάδες, αλλά η πτώση ήταν μεγαλύτερη στα παιδιά που συμμετείχαν στην εργοθεραπεία με άλογα.
Αντίθετα, η άλφα-αμυλάση αυξήθηκε όσο διαρκούσε η θεραπεία και επανήλθε στα αρχικά επίπεδα μέσα στα επόμενα είκοσι λεπτά. Σε αυτόν τον δείκτη δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο συνδυασμός χαμηλότερης κορτιζόλης και παροδικής ενεργοποίησης του νευρικού συστήματος μπορεί να αντανακλά μια κατάσταση στην οποία το παιδί είναι πιο ήρεμο, αλλά παραμένει ενεργό και ενδιαφέρεται για τη δραστηριότητα.
Γιατί έχει σημασία η ενεργή συμμετοχή
Η Δρ. Caiti Peters, επίκουρη καθηγήτρια στα Τμήματα Εργοθεραπείας και Ζωικών Επιστημών του CSU και συν-συγγραφέας της μελέτης, περιγράφει ότι ορισμένα παιδιά φτάνουν στη θεραπεία σε κατάσταση έντονης διέγερσης, η οποία δυσκολεύει τη συμμετοχή τους.
Σύμφωνα με την ίδια, κατά την αλληλεπίδραση με το άλογο μπορεί να παρατηρηθεί σταδιακή ηρεμία, που διευκολύνει την επικοινωνία και την εμπλοκή στις δραστηριότητες. Η ερευνητική υπόθεση είναι ότι το συγκεκριμένο περιβάλλον μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα καθησυχαστικά και παρακινητικά.
Όπως εξηγεί η Δρ. Peters, η συμμετοχή αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την έκβαση της θεραπείας. Η ομάδα εξετάζει, επομένως, εάν η ενσωμάτωση των αλόγων δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες για να αξιοποιήσει το παιδί την εργοθεραπευτική παρέμβαση.
Τα παραπάνω ευρήματα προσφέρουν ενδείξεις για έναν πιθανό μηχανισμό που αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω: πώς ένα περιβάλλον που περιορίζει την ένταση και διατηρεί το ενδιαφέρον μπορεί να υποστηρίξει τη θεραπευτική διαδικασία. Το επόμενο ζητούμενο είναι να αποσαφηνιστεί για ποια παιδιά λειτουργεί καλύτερα και πώς συνδέεται με πρακτικά οφέλη στην καθημερινότητά τους.
Πηγή: ygeiamou.gr
